maandag 1 mei 2017

Treechloop 2017


Warming-up

Kleinschalig, gezellig en uitstekend georganiseerd: de Treechloop in een notendop. Start/finish slechts 10 minuten fietsen van huis en warmlopen in een stralend zonnetje; dan kan de dag eigenlijk niet meer stuk. 

Strijdplan vandaag is simpel; de eerste 3 kilometer zijn vlak (gecontroleerd rammen), dan de Treechberg 2.0 (relatief herstellen), vervolgens plateau Sint Pietersberg (tempo maken) en bergaf via Zonneberg en Slavante naar de finish (ongecontroleerd rammen).

Keuvelen over het #ASICSFrontRunner-weekend tijdens het warmlopen.
(Foto: Frank Ubaghs)

Start -  Treechberg 2.0 - Plateau

Een paar honderd meter na de start zijn de kaarten al geschud; Willy Peter is de sterkste vandaag en ik volg (met wat anderen in mijn kielzog) op gepaste afstand. Ik blijf Willy volgen tot op de top van Treechberg 2.0, maar daarna is deze vogel gevlogen. Ik probeer het tempo op het plateau zo hoog mogelijk te houden en dat gaat redelijk. Het spannendste stukje moet dan nog komen...

Richting plateau.
(Foto: Marie-José Theunissen)

De kunst van het 'verlopen'.

Mannen gaan over het algemeen prat op hun richtingsgevoel. Ik niet. Ik verdwaal bij wijze van spreken nog in een parkeergarage. Tijdens het hardlopen is dat geen handige eigenschap. Zo maakte ik al extra meters tijdens de Annendaalloop (bij de 5km!), de Poort naar het Heuvelland, de Disloop in Sittard en de Geuldalloop. 

Mijn route (lichtgroene lijn) en de officiële route (donkere lijn).
Bron: Strava van Jo Schoonbroodt.

En ook vandaag is het raak. Roger Rousseau staat na een kilometer of acht klaar voor wat bemoedigende woorden en hij loopt een stukje mee. Een vrijwilliger informeert ons over de route ('Aan het einde rechts!') en we vervolgen onze weg. Roger twijfelt nog en dit blijkt niet onterecht. Na een vaag rondje door het weiland zien we rechts (voor mijn gevoel een 'shortcut') de nummer 3 en 4 (Robert Willemsen en Robert Smit, red.) naderen.

Een mentaal tikkie (van jewelste), maar Roger helpt me daar snel overheen: 'Doorlaope!' Het tempo wordt opgejaagd richting de 3.30/min en dat moet uit m'n tenen komen. Lopen blijft een mentaal spel; je kunt meer dan je denkt. Zodoende lukt het om weer een meter of 100 voorsprong te nemen op Robert&Robert. 

Laatste meters richting de finish.
(Foto: Kevin Kruijntjens).

Finish

Na Slavante zwaait Roger af (bedankt!) en mag ik nog het laatste rechte stuk richting finish. Ik word inderdaad tweede (44.02) achter Willy Peter (42.47) en voor Robert Willemsen (44.20). Met haar perfecte gevoel voor timing komt Yvonne aangefietst om de gewonnen bloemen in ontvangst te nemen ;-)











Bloemenhulde: midden Willy Peter, rechts Robert Willemsen.
(Foto: Yvonne Pijnenburg)

2 opmerkingen:

  1. Willy Peter liep op exact dezelfde plek ook verkeerd

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Dat heb ik gehoord, ja. Lag het dus niet helemaal aan ons ;-)

    BeantwoordenVerwijderen